Ik wil er niet meer uitgebreid bij stilstaan, maar eind maart werd Dolce ziek. Of beter gezegd: kwamen wij erachter dat hij ziek was. Op 9 april is hij overleden en op 10 april gecremeerd. Ik krijg regelmatig de vraag hoe het nu met me gaat. Het gaat okay. Ik weet dat ik de beste keuze voor hem heb gemaakt, maar ik vind het wel moeilijk om te accepteren dat mijn hondje zo ziek moest worden. Hij was nog maar 7 jaar. Wat nog veel moeilijker is, is het gemis. Ik ben er niet de hele dag mee bezig, maar soms slaat het extra hard toe en barst ik in tranen uit. Vooral thuis zijn vind ik erg moeilijk. De laatste weken sliep ik vooral bij mijn vriend. In mijn eigen bed deed ik geen oog dicht. De laatste week heb ik wat vaker thuis geslapen en het gaat wel iets beter, maar ik mis hem intens. Het is bizar hoeveel je van een huisdier kan houden en hoe gehecht je raakt aan de warmte en liefde om je heen. Ik ben in ieder geval heel dankbaar voor alle lieve berichten en de steun van mensen om me heen.
Het weekend dat Dolce ziek was geworden was eigenlijk een heel fijn weekend. Ik wist ook helemaal niet dat hij ziek was totdat ik maandagavond thuis kwam. Mijn moeder heeft me bewust niets verteld, omdat mijn beste vriendinnetje op het punt stond om te bevallen. Dit deed ze ook, diezelfde maandag. Ik ben tante geworden van een prachtig klein meisje. Ik was (en ben dat natuurlijk nog steeds) zo dankbaar voor haar komst, maar ook voor alle andere mooie dingen in mijn leven dat ik die maandag nog een quote postte op Instagram: "Dear God, I wanna take a minute not to ask for anything, but to simply say thank you for all I have." Geen idee dat op dat moment mijn grootste nachtmerrie werkelijkheid werd. Bizar eigenlijk. De weken die volgde was ik elke dag thuis met Dolce. Het weekend erop was ik jarig, maar dat heb ik niet gevierd. Ik wilde alleen thuis zijn bij mijn baby.
Na het overlijden van Dolce mocht ik van mezelf een dag in bed liggen en daarna ging het leven weer door. Voor vrijdagavond hadden mijn vriend en ik kaartjes voor Roue Verveer in het Oude Luxor in Rotterdam. Ondanks dat het heel onnatuurlijk voelde om een avondje te moeten lachen besloot ik toch te gaan. Na een dagje tutten voelde ik me al stukken beter en eerlijk is eerlijk, het lachen was helemaal niet onnatuurlijk. Ik heb echt tot tranen aan toe gelachen. Ondanks dat sommige onderwerpen best zwaar waren, zoals de dood. De dag erna ging ik naar de laatste Start to Run training en kregen we ook een diploma. Inmiddels zijn we alweer een paar weken verder en wij zijn met de groep gewoon doorgegaan met lopen. Na het lopen ging ik samen met mijn vriend lunchen bij Bazar.
De maandag erna startte ik met mijn eerste opdracht bij een bedrijf in Den Haag. Heerlijk om uit huis te zijn en een goede afleiding voor mij. Op de eerste foto zie je een lunch van mij. Er was echt zoveel keuze. Elke dag was weer een feestje. Verder kreeg ik lieve kaartjes, zocht ik afleiding in boeken en ging ik met mijn zusje naar een voorstelling over New York.
De scooter won ik een tijdje geleden bij een winactie. Wat een prijs he! En het grappige is, ik wist niet eens dat ik ergens aan meedeed. Een dubbele verrassing dus. Tijdens mijn werk in Den Haag raakte ik lichtelijk verslaafd aan verse muntthee. Wat een luxe dat ze dat daar hadden. Tijdens het hardlopen schoot ik een prachtige foto van de zonsondergang. Echt een geluksmomentje. Ook ging ik afgelopen maand weer eens eten bij Hotel New York. Dat was al zo lang geleden, maar ik heb heerlijk gegeten. Vooral de zalmsoep die ik als voorafje had was goddelijk!
Ik heb eindelijk weer eens vaker gebruik gemaakt van mijn Pathe pas. Ik zag de afgelopen weken Safe Haven, Olympus has fallen en The Big Wedding. Yay! Na werk ging ik wandelen met mijn zusje en onze andere hond. Heerlijk even zo in de natuur. Ook liep ik weer regelmatig hard en ook een aantal keer samen met mijn vriend. Daarna genoten we van een verse muntthee terwijl er stiekem een paar zonnestralen doorkwamen.
Eten is nu eenmaal belangrijk in mijn leven en dus maak ik daar VAAK foto's van. Met hemelvaart gingen mijn vriend en ik naar De Rollende Keukens, een foodfestival in Amsterdam. Het was zo leuk! Ik kijk nu al uit naar volgend jaar. Het festival draait om eten en er zijn allemaal eettentjes. Er was zoveel keuze, maar wij kozen uiteindelijk voor cassavefriet met kip. Later aten we bij kennissen nog een ravioli. Ik ontdekte ook een lekker drankje: gemberbier gemixt met lime en munt. Loved it! Voordat we naar De Rollende Keukens gingen, gingen we ook nog even langs de stad waar ik tegen Frozz aanliep. Ik moest het uittesten. In New York was ik namelijk helemaal gek op Pinkberry. Frozz is vergelijkbaar, maar er was minder keuze qua smaken yoghurt en toppings. Wel lekker! In Rotterdam gingen we naar het Nieuw Rotterdams Cafe waar ik veel over had gehoord. Ik vond het eerlijk gezegd een beetje tegenvallen. Jammer.
Mijn opdracht duurde maar een maand en dus was het alweer snel tijd om afscheid te nemen en ik kreeg een prachtige bos bloemen mee. De pioenrozen waren zo mooi toen ze uitkwamen. Ik heb een nieuwe favoriete bloem. Op dit moment heb ik geen opdracht en ben ik bezig met het behalen van diploma's. Drie dagen in de week zit ik bij mijn werkgever op kantoor om te studeren. Aanstaande maandag heb ik een gesprek voor een nieuwe opdracht in Amsterdam. Spannend dus weer. Detachering blijft wat dat betreft verrassend, maar dat maakt het natuurlijk ook heel leuk. Samen met mijn zusje bestelde ik hoesjes voor de Iphone. De rode versie van het Kenzo hoesje is super vrolijk en ik word er elke keer weer blij van. Met de regen van de afgelopen tijd had ik een goed excuus voor coffee & cake (kokostaart!) en de bioscoop. Ik ging samen met mijn zusje naar The Big Wedding. Het was zulk vies weer dat ik mijn grote sjaal maar weer uit de kast had getrokken. Helemaal ingepakt ging ik weer op weg naar huis.
Afgelopen weekend werd ik lichtelijk depressief van het weer. Gelukkig was het zaterdagochtend tijdens mijn hardlooprondje droog. Eerste pinksterdag scheen zelf een zonnetje door het raam en ik besloot lekker te gaan lezen. Helaas was het daarna gedaan met het mooie weer en volgde er alleen maar stortbuien. Mijn vriend en ik besloten spontaan om te gaan high-teaen bij Hotel New York.
Door alle gebeurtenissen van de afgelopen tijd was het gezonde eten niet altijd gezond. Ik at over het algemeen wel goed, maar snackte veels te veel. Chocolade (=troostvoer) had een soort van vaste plek in mijn eetpatroon ingenomen, net als cappuccino, taart en ijs. Met als eindresultaat dat ik me echt lusteloos voelde. Ik besloot dus weer even gezond te eten. Als cadeautje voor mezelf bestelde ik twee boeken over gezonde voeding en kocht ik een prachtig notitieboekje.
Ik zal vanaf nu niet meer wekelijks een update plaatsen, omdat ik door mijn werk gewoon veels te weinig foto's maak. Mijn laptop is namelijk echt niet interessant. Ik zal dus om de zoveel tijd een update plaatsen als ik weer een aantal foto's heb verzameld. Tot de volgende keer!
